Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΗΣ

 

Από το  1881 με την συνθηκη του Βερολινου εχουν χαραχθει τα νέα ελληνικά συνορα εφταναν μέχρι τον ποταμό Άραχθο και φυσικα το χωριό μας εμεινε κατω από την τουρκικη  κατοχή  οποτε η τουρκικη κατοχή στο χωριό μας  δεν ήταν τετρακοσια  αλλα τετρακοσια  εξηντα χρονια

 

Έτσι λοιπόν το 1881 οι τουρκοι της Αρτας  εφυγαν μαζί βέβαια με τις οικογενειες τους και τις περιουσίες τους  για το τουρκικο εδαφος .
Αλλα επειδη είχαν κτηματα στο Κάμπο Περιοχή Χανοπουλο Καμπης  Χαλκιαδων και  στα αλλα χωριά του Καμπου της Αρτας  δεν πηγαν μακρια από την Αρτα  αλλα εψαχναν να βρουν περιοχή να μετακομήσουν  κι να εγκατασταθουν δίπλα στις περιουσίες τους .Πρωτα πηγαν στην Παλιά Φιλιππιαδα  όπου και εμεινα σε ελληνικά σπιτια διωχνοντας τις οικογενειες  και αργότερα αποφασισαν να χτησουν μια καθαρα τουρκικη πολη και έτσι επέλεξαν την Νέα Φιλιππιαδα και χτισανε εκεί την νέα πόλη που την ονομασαν Χαμιδιε που πολλά κτισματα της είναι ακομη  και σήμερα και αποτελουσε κεντρο των τουρκων αφού είχε  τουρκικα δικαστηρια αγορα εδρα του τουρκου διοικητη ακομα και  τουρκικο τζαμι.

 

Για  στρατοπεδο όμως  επελεξαν το χωριό μας  επειδή είχε νερό στις βρυσες να πινουν τα αλογα τους και λιβαδια να βοσκουν. Έτσι χτιστηκε το σημερινό σχολείο σαν τουρκικος στρατωνας (για να κανουν βολτα οι τουρκαλες και να παίρνουν νερό από τις βρυσες μας  και να μην  βαδιζουν μέσα στη ζεστη  τότε φοιτεύτηκαν και τα πλατανια στο δρομο Καμπης Φιλιππιαδας που πολλά απομειναρια τους υπαρχουν και σήμερα κατά μηκος του δρομου που εφταναν μέχρι την πλατεια του χωριου.)

. Η Φιλιππιαδα και το χωριό μας  όμως αποτελουσε κυριος στοχος του ελληνικου στρατου λογω της υπαρξης πολλών τουρκων

 

 Αρχες του 1912 υπογραφτηκε μια μυστικη συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα Μαυροβουνιο-Σερβια- Βουλγαρίας  με σκοπο να πολεμησουν όλοι όχι μεταξύ τους αλλα εναντιον των Τουρκων.

Στην Ήπειρο υπήρχαν 15.000 Έλληνες στρατιώτες συμπεριλαμβανομένων ενός συντάγματος ιππικού και πέντε πυροβολαρχίες υπό την διοίκηση του Συνταγματάρχη Μάνου έναντι 28.000 Τούρκων με 48 πυροβόλα υπό τις διαταγές του Αχμέτ Χιφσί Πασά
Οι ελληνικές δυνάμεις είχαν σχηματίσει γραμμή άμυνας από την Άρτα στο Πέτα, ενώ οι Τούρκοι βρίσκονταν στην περιοχή των Ιωαννίνων, στα Πέντε Πηγάδια και μπροστά από την Άρτα. 
 
Στις 12 Μαΐου έγινε νέα Ελληνική επίθεση ενώ Ηπειρώτες εθελοντές προσπάθησαν να αποκόψουν την τουρκική φρουρά στην Πρέβεζα. Το ελληνικό κέντρο επιτέθηκε στις 13 κοντά στην Στρεβίνα με σκοπό να καταλάβει και να κρατήσει μια αμυντική θέση, πράγμα που κατάφερε την επόμενη με ενισχύσεις από την αριστερή πτέρυγα. Τελικά όμως οπισθοχώρησαν στις 15 Μαΐου στην πολη της Αρτα

 

 Στις 20-9 1912  ο Βανιζελος (υπουργος  Αμυνας τότε) διορίζει τον υποστρατηγο του ελληνικου στρατου τον Κωνσταντινο Σαπουντζακη διοικητη των δυναμεων της Ηπειρου και με εντολη να  οχυρωσει την γραμμη των τότε ελληνικων συνόρων από την Αρτα μεχρι το Μετσοβο και να πραγματοποιεί επιθεσεις  στο τουρκικο εδαφος όπου μπορει.

 Στις 4 Οκτωβριου  έρχονται στον Αμβρακικο κολπο και στο λιμανι της σαλαωρας δυο πολεμικα πλοια με κανονια (κανονιοφόρα ) το  Antalia  και το  Tokat  με σκοπο να βοηθήσουν και να προστατεψουν τις θαλασιες μεταφορες.

Στις 6 Οκτωβρη  έχουμε την πρώτη ελληνικη επιθεση   στην Γεφυρα της Πλακας κοντά στην Πλαταννουσα όπου ο2ος λοχος Ευζωνων  του 3ου  ταγματος Πεζικου  περνούν στο τουρκικο εδαφος και τρεπουν σε φυγη τους τούρκους και ελευθερωνουν τα χώρια Μονολιθι και Πλαταννουσα.

 

.

Το μεσημέρι της ιδιαςημερας  Τα Ελληνικά τμήματα διάβηκαν την πολυτραγουδισμένη πέτρινη γέφυρα της Άρτας στις 2 το μεσημέρι και απώθησαν πέραν αυτής τα Τουρκικά φυλάκια και τις ολιγάριθμες περιπολίες των τουρκων που φευγουν ατακτοι για την φιλιππιαδα και ο ελληνικος στρατός  σουρουπο πλεον  περνουν στο βουνο που είναι απέναντι μας το Ξηροβουνι και  ελευθερωνουν το Γρίμποβο μετα από μαχη που εγινε ακριβως πάνω στο αυχενα (Μαχη του Γριμπόβου) όπου εκεί βαζουν φρουρους για να ελεγχουν ολη την περιοχή.

Την άλλη μέρα   φτανουν στις Κουμζιάδες στο σημερινό Αμμοτοπο όπου και τον καταλαμβάνουν και συνεχίζοντας χωριζονται σε δυο σώματα και το μεν ένα πηγαίνει προς το Ανωγειο το άλλο τμημα του ελληνικου στρατου στην Κιαφα για να  μην δεχτουν επιθεση από εκεινη την περιοχή

  Στις 8 οκτωβρη ο ελληνικος στρατος δεχεται σφοδρότατη επιθεση από 3 χιλιάδες τούρκους και χανουν την μαχη και φευγουν ατακτως και φθανουν στην Αρτα εγκαταλείποντας  τις  θεσεις που είχαν καταλαβει.

 

 Στις 9 Οκτωβρίου αρχίζουν νέα επίοεση και ξανακαταλαμβανουν τον Αμμοτοπο αλλα λογω των οχυρων που είχαν οι τουρκοι στα Πεντ  Πηγαδια δεν προχωρησαν προς τα Γιαννενα αλλα στραφηκαν προς την Φιλιππιαδα. Δεν πηγαν από τον καμπο αλλα από τον Αμμότοπο  πέρασαν στη Βαλαωρα από το σημειο που είναι σήμερα το εργαστασιο ΗΠΕΙΡΟΣ  με σκοπο να βρεθουν πισω από το στατοπεδο των τουρκων στο σχολείο..

Οι Τούρκοι, για να παραπλανήσουν τους Έλληνες, μετακινούσαν φανερά και με τρόπο επιδεικτικό στρατό προς τη γέφυρα Καλογήρου, προσποιούμενοι ότι δήθεν από εκεί θα πραγματοποιούσαν την αντεπίθεση, γεγονός που ανάγκασε το Ελληνικό Στρατηγείο να ενισχύσει περισσότερο τον πεδινό τομέα της Άρτας.

 Στην πραγματικότητα, προσεκτικά, αθόρυβα και καμουφλαρισμένα συγκέντρωναν στρατό στα υψώματα της Στρεβίνας (Καμπής), με σκοπό να επιτεθούν από εκείνη την κατεύθυνση.

Έτσι τις εσπερινές ώρες της 10ης Οκτωβρίου 1912, οι δυνάμεις που συγκεντρώθηκαν στο χωριό Στρεβίνα (Καμπή), επωφελούμενες από το πυκνό σκοτάδι, τους θυελλώδεις ανέμους και τις καταρρακτώδεις βροχές, με ηγέτη το διοικητή του 15ου Συντάγματος αντισυνταγματάρχη Γεώργιο Πολυμενάκο

Το πρωί της 11ης Οκτωβρίου 1912, κατέφθασε για βοήθεια το 3ο Τάγμα Ευζώνων υπό τον διοικητή του, αντισυνταγματάρχη Αλ. Κοντούλη. Τώρα το 15ο Τάγμα Ευζώνων ενισχυμένο, αλλά και υπό το φως της ημέρας που βοηθούσε στον εντοπισμό των θέσεων του εχθρού, πραγματοποίησε κεραυνοβόλα και ορμητική έφοδο από τα νότια και τα βορειοδυτικά και κατόρθωσε μέχρι τις 10 το πρωί, να τρέψει σε άτακτη και πανικόβλητη φυγή τους Τούρκους από τα υψώματα της Στρεβίνας (Καμπή), από τα οποία ξεκίνησαν το προηγούμενο βράδυ.( Μαχη της Βαλαωρας Στρεβινα)

 Επί τόπου οι Τούρκοι άφησαν 70 νεκρούς και πολλούς τραυματίες. Από την πλευρά των Ελλήνων στις μάχες Γριμπόβου φονεύθηκαν 27 στρατιώτες

 

Ετσι λοιπόν ελευθερωνεται η Καμπή και μετα από δυο μερες ο ΕΣΑΤ ΠΑΣΑΣ διοικητης των τουρκικων δυναμεων στην περιοχή  από φοβο μην περικυκλωθεί στη Φιλιππιαδα  εκκενωνει σχεδόν χωρίς μαχη την Φιλιππιαδα και φευγει για τα Γιαννενα  .

 Ο Ελληνικος στρατος παρεμεινε  τεσσερις μερες στην περιοχή της Καμπης και της Φιλιππιαδας για τυχον εναμομεινατες Τουρκουςκαι μετα συνεχισε την νικηφόρα πορεία προς τα Γιαννενα και ελευθερωσε στην συνέχεια την Παντανασσα  Αγιο Γεωργιο Κερασωνα Παναγια  και εκεί εμεινε  περιπου δυο μηνες  σχεδιαζοντας πως θα παρει τα Γιαννενα όπου και το καταφερε στις 21 Φλεβαρη  1913.

 

 

Τα αναφερόμενα ιστορικά γεγονοτα  γραφτηκαν  κατοπιν ερευνας και αντλησης σχετικων πληροφοριων από τις εκθεσεις του Γενικου Επιτελειου Στρατου

: Ο ελληνικός στρατός κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913

Λυτρας Χρήστος

 

                                                                                                                                                                                                              Δασκαλος