Ι. Ν . ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 

 

Ο Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι πλακοσκέπαστη  τρίκλιτη  θολωτή βασιλική χωρίς τρούλο, εξωτερικά , ενώ στο εσωτερικό υπάρχει σταυροειδής τρούλος με ξύλινα υποστηλώματα. Κτίστηκε  στο τέλος του 17ου αιώνα (περίπου 1780)  .

 Η ανάγκη για το κτίσιμό της έγινε με την επέκταση του χωριού  και η κατασκευή της  έγινε σταδιακά .

Το εσωτερικό του ναού  χωρίζεται σε δύο μέρη  . Τον κυρίως ναό  και το

πίσω (δυτικό ) μέρος που χρησιμεύει σαν γυναικωνίτης  με υπερύψωση τεσσάρων  σκαλιών.

 Η πόρτα ήταν σε άλλο σημείο από το σημερινό  και ο φωτισμός γινόταν από μια σχισμή στο Ιερό και από μικρά παράθυρα κυρίως στο ανατολικό μέρος του ναού. Το δάπεδο  είναι πλακόστρωτο με ακανόνιστο σχήμα.

 Η αγιογράφηση τελείωσε το Μάρτιο του 1790, είναι νωπογραφίες, και έγινε από Χιοναδίτες  ζωγράφους (από τις Χιονάδες Ιωαννίνων)  με  φροντίδα και επίβλεψη κάποιου  κατοίκου Αναγνώστου Σταμάτη. Υπάρχει σχετική πινακίδα που αναφέρει την χρονολογία και τα ονόματα των ζωγράφων .

Το  τέμπλο της εκκλησίας είναι ξυλόγλυπτο και από το πέρασμα του χρόνου έχει πάρει πολλή σκούρη μορφή.

Στον αύλειο χώρο υπήρχε το παλιό νεκροταφείο του χωριού που μεταφέρθηκε αργότερα  περί τα μέσα του 80 σε άλλο χώρο. Επίσης υπάρχει και υπαίθρια πέτρινη στρογγυλή Τράπεζα που χρησίμευε για τι ς υπαίθριες λειτουργίες ( Ανάσταση, Θεοφάνεια  κ . λ . π. )

Στο δυτικό μέρος της αυλής υπάρχει   χαγιάτι  περίπου  25 μέτρων  που για αρκετά χρόνια φιλοξενούσε  δυο τάξεις του Δημοτικού Σχολείου, αργότερα δε αποτελούσε χώρος  συγκέντρωσης της νεολαίας του χωριού για κάθε είδος παιχνίδι σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.

 

Στο δυτικό μέρος της πέτρινης μάνδρας υπάρχει το πέτρινο καμπαναριό  ύψος  15 μέτρων  με θολωτή  καμάρα που αποτελούσε και την είσοδο στην αυλή του ναού.  Το χτίσιμο του καμπαναριού έγινε αργότερα και αυτό φαίνεται και από τα υλικά  που είναι φτιαγμένο. Αποτελείται  διπλές καμάρες  με ξύλινο δέσιμο μεταξύ τους δείγμα άριστης πέτρινης τεχνικής. Εδώ οι πέτρες είναι  πελεκητές  σε κανονικά ορθογώνια και τετράγωνα σχήματα σε αντίθεση  με το ναό που οι πέτρες είναι ακανόνιστες και για  αυτό έγινε  στο ναό  και επίχρισμα αμμοκονιάματος.

 

Η είσοδος στο χώρο των εκκλησιών γινόταν από δύο πλευρές .Την  νότια πλευρά από το χώρο του Αγίου Νικολάου  και από το  Δυτικό μέρος   από την προαναφερθήσα θολωτή  είσοδο του καμπαναριού.

Ακόμη και σήμερα  φιλοξενεί στην κορυφή του  πελαργοφωλιά με ένα ζευγάρι  πελαργών.

 

 Σαν χρόνος κτίσης αναφέρεται το έτος 1780. Αποτέλεσε μέχρι το έτος 1960  ενοριακός ναός  και αναφέρονται πολλά γεγονότα που μαρτυρούν την θαυματουργική δύναμη της Παναγίας. Όπως για παράδειγμα την θεραπεία  κάποιας υπηρέτριας και πολλά  άλλα θαύματα.

 

Ύστερα από παρέμβαση κάποιου  χωριανού μας που ίσως εργαζόταν στο Ρωσικό Προξενείο των Ιωαννίνων δώρισε το Ρωσικό προξενείο στην εκκλησία της Παναγίας  τον  Χρυσοκέντητο Επιτάφιο που  σώζεται ακόμα και σήμερα, και την  Κολυμπήθρα που φέρει πάνω ανάγλυφη επιγραφή στα Ρωσικά. Χωρίον  Στριβήνα  δωρεά Ρώσικο Προξενείο  Ιωαννίνων ,12 Μαϊου 1852